از دیدگاه یه دهه هفتادی !

معلم: کسی است که کارش سوال پرسیدن است ، از "حالتون چطوره؟" بگیرید تا "جلسه بعدی چه روزیه" . این شخص به قدری محبوب است که لذت شنیدن این جمله با 8 دوره برنده بانک شدن برابری می کند: بی سر و صدا وسایلتون رو جمع کنید با صف بیاید برید تو حیاط ف معلمتون نیومده

مامور آبخوری: یکی از چیز هایی که فقط به ذهن بیمار ایرانی ها رسیده است. وظیفه این بچه های یه بهتر است بگویم یزید ها این بود که وقتی زنگ تفریح تمام می شود دیگر نگذارند کسی آب بخورد. وجدانا صاحب آن ذهن بیمار کیست؟

 

صدآفرین: کارتی است که بعد کلی دست به سینه نشستن و خر خوان بودن به دست می آوردیم و به چند عدد از آن می شد کارت هزار آفرین تهیه کرد و در نهایت مادر بچه کادویی تهیه می کرد و میداد معلمش که بدهد به بچه اش !

 

شب امتحان: زمانی برای خر زدن ! زمانی برای آشنایی با محتوای کتاب درسی ، زمانی برای شمارش صفحات باقی مانده

 

سربازی: دوره ای از زندگی ما پسر ها که واقعا سخت است حتی اگر اصطلاحا هتل باشد! من همیشه می گویم گذراندن سربازی مثل مو توی غذاست ، فرقی ندارد موی موژه های مونیکا بلوچی است یا موی سینه های عباس آقا در هر حال چندش است!